Η Εθνική Ελλάδος δηλώνει για ακόμη μία φορά το παρόν στα προημιτελικά ενός Ευρωμπάσκετ και θέλει να κάνει το μετέωρο βήμα στα ημιτελικά μετά από 16 έτη απουσίας από την ζώνη των μεταλλίων.
Η Εθνική μας καλείται αύριο το βράδυ να αντιμετώπισει την Λιθουανία σε έναν αγώνα δίχως αύριο, καθώς ή θα δούμε την Ελλάδα στα ημιτελικά μετά από το 2009 ή θα γίνουμε μάρτυρες μιας ακόμη αποτυχίας και μιας αποστρατείας μιας φουρνιάς που δε κατάφερε κάτι σε εθνικό επίπεδο. Για να πάμε στα αγωνιστικά η Λιθουανία φαντάζει για αρκετούς λόγους ένας βατός αντίπαλος. Οι λόγοι είναι σαφείς:
Αρχικά θεωρώ πως υπάρχει διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις δύο ομάδες, καθώς η Λιθουανία δεν έχει κάποιον παίκτη με ηγετικά χαρακτηριστικά μετά τον σοβαρό τραυματισμό του Ρόκας Γιοκουμπάιτις. Ο Γιόνας Βαλαντσιούνας φαντάζει σαν το πρώτο βιολί της ομάδας της βαλτικής, όμως δεν μπορεί να επηρεάσει σημαντικά με το παιχνίδι του, καθώς αποτελεί “τρύπα” στην άμυνα! Στην ουσία το ρόστερ της Λιθουανίας αποτελείται αμιγώς από ρολίστες πολυτελείας που μπορούν όμως να κάνουν ζημιά αν βρεθούν στα φόρτε τους (Βελίτσκα, Σιρβίντις).
Επιπρόσθετα, οφείλω να σημειώσω την καταφανή αδυναμία της Λιθουανίας έξω από το τρίποντο, αφού καταγράφει ποσοστά κάτω του 30%. Βέβαια, αυτό ενδέχεται να μην έχει μεγάλη σημασία αν λογαριάσουμε και την δική μας αστοχία στον χθεσινό αγώνα με το Ισραήλ. Τέλος, η Lietuva δεν έχει παίκτη που μπορεί να ματσάρει αποτελεσματικά τον Γιάννη. Για αυτό θα δούμε double ή και triple team αν αντιμετώπισουν τεράστιες δυσκολίες οι Βαλαντσιούνας, Τουμπέλις και Μπλάζεβιτς.
Να σημειωθεί ακόμη πως η ομάδα του Κουρτινάιτις έχει σαν τρωτό σημείο τα λάθη, έχοντας 14 ανά αγώνα! Και γιατί το τονίζω αυτό; Γιατί η εθνική πρέπει να επιδιώξει να υποχρεώσει την Λιθουανία σε λάθη που θα οδηγήσουν σε επιθετικό transition που με την σειρά του φέρνει εύκολα καλάθια αν είναι και ο Γιάννης στο παρκέ.
Όμως… η νική δεν θα έρθει μόνο από τις αδυναμίες των αντιπάλων που έχουν ως πολύ δυνατό τους σημείο το ριμπάουντ. Σημείο στο οποίο η εθνική πονάει σε αυτή την διοργάνωση. Η Λιθουανία έχει την 3η καλύτερη επίδοση στα επιθετικά ριμπάουντ και την 2η καλύτερη στα αμυντικά! Αντίστοιχα η Ελλάδα είναι για κλάματα. Για αυτό είναι κρίσιμο να παλεύουν αδιάλειπτα και οι 5 παίκτες μας για τα ριμπάουντ, όπως και στον αγώνα με το Ισραήλ. Ειδαλλιώς… χαθήκαμε!
Ένα ακόμα προτέρημα των Λιθουανών είναι η παραγωγική της διαδικασία στην δημιουργία όπου καταγράφει 22 τελικές πάσες. Το 22 είναι μεγάλος αριθμός και ευτυχώς που η Ελλάδα μέχρι τώρα περιορίζει τους αντιπάλους της σε 17.8 ασίστ. Ελπίζω πως θα βαδίσουμε στον ίδιο δρόμο και αύριο το βράδυ. Άρα, θεωρώ πως πρώτο λόγο θα έχουν οι άμυνες στον αυριανό προημιτελικό, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες πρόκρισης μας στους 4!
Η Εθνική μας από την άλλη χρειάζεται ένα ρεκτιφιέ, προκειμένου να έχει το πάνω χέρι. Πρώτο και πιο σημαντικό, Plan B σε περίπτωση που λειτουργήσουν οι άμυνες πάνω στον Γιάννη. Το Plan B είναι απλό. Να είναι ακροβολισμένοι οι guard μας, για να εκτελέσουν τους Λιθουανούς από τα 6,75 ή να δημιουργήσουν ρήγματα στην άμυνα των αντιπάλων. Θα χρειαστεί να είμαστε πολύ υπομονετικοί αύριο!
Ένα ακόμα σημείο που οφείλουμε να βελτιώσουμε είναι το desicion making! Ναι… ο Σπανούλης δήλωσε πως ο Κώστας Σλούκας είναι ο καλύτερος desicion maker στην Ευρώπη, όμως και ο προπονητής και ο Σλούκας κυρίως γνωρίζουν πως έχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης στον τομέα αυτό. Συμπερασματικά, ο Σλούκας αύριο θεωρώ πως είναι καλό να γίνει λιγότερο αλτρουιστής δίνοντας την μπάλα στον έτερο guard του και να πάρει και δύσκολες φάσεις ή και τραβηγμένα σουτ. Ξέρει ποιος είναι και ξέρει ότι μπορεί να το κάνει!
Η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη είναι υποχρεωμένη να δείξει ύψηλους δείκτες συγκέντρωσης σε όλο το 40λεπτο. Χθες είδαμε την εθνική (όπως και στους ομίλους) να επαναπαύεται όταν χτίζει διαφορές, με αποτέλεσμα να χύνει την καρδάρα με το γάλα! Τι σημαίνει συγκέντρωση; Κατάλληλη διαχείριση των φάουλ, άμεσες επιστροφές στην άμυνα και σωστές και μετρημένες επιθετικές επιλογές! Όπως προανέφερα, ΥΠΟΜΟΝΗ!
Αυτή ήταν μία πρόχειρη ανάλυση μου για τον αυριανό αγώνα και έχω να πω το εξής: Η πρόκριση είναι στο χέρι μας αποκλείστικα και μόνο. Όυτε στα χεριά των Λιθουανών, όυτε των διαιτητών που αμαυρώνουν ένα τόσο όμορφο και αμφίρροπο τουρνουά!
Έχουμε τους ποιοτικούς και εργατικόυς ρολίστες, έχουμε έναν από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο, έχουμε τον πλέον κατάλληλο αρχηγό και υπαρχηγό και έχουμε και τον προπονητή που θέλαμε! Οι έμπειροι οφείλουν να δείξουν τον δρόμο (και ας είναι άγνωστος και για αυτούς) της πρόκρισης και οι νεότεροι οφείλουν να παίξουν όπως τους αρμόζει σαν τον Αλέξανδρο Σαμοντούροφ χθες!
Ες αύριον τα σπουδαία!
