Ο Νίκος Κούκος αναλύει τα πάντα και περισσότερα, μετά την ταπεινωτική ήττα της Εθνικής από την Δανία, στα προκριματικά του Μουντιάλ 2026.
Μπαίνοντας χθες στο γήπεδο, για να περιγράψω το παιχνίδι, είχα ένα άγχος. Δημιουργικό μεν, αναμενόμενο δε. Η Εθνική τα τελευταία χρόνια, ανεβαίνει σταδιακά σκαλοπάτια ποιότητας και κλάσης στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, μερικές φορές και γρήγορα. Το κλίμα χθες; αδιαμφισβήτητα αισιόδοξο. Όλος ο κόσμος χαρούμενος και έτοιμος να μαγευτεί από την Εθνική, περιμένοντας καρτερικά μια μεγάλη νίκη. Δυστυχώς, οι προσδοκίες όλων, μαζί και οι δικές μου δεν έγιναν πραγματικότητα. Οι Δανοί μας “κατάπιαν”, έφυγαν με ένα σκορ που πληγώνει πολύ την θέση μας, και τώρα πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Ώρα να αναλύσουμε με λογική τι πήγε στραβά για την Εθνική και τι πρέπει να προσέξει στο επόμενο παράθυρο.
Άμυνα: Τιμή σε εκείνους που φυλάγουν Θερμοπύλες
Και θα πείτε τώρα. Είναι “Θερμοπύλες” τα τρια γκολ που δεχτήκαμε; Ναι, γιατί θα μπορούσαμε να είχαμε δεχθεί περισσότερα. Αν όχι γκολ, τουλάχιστον σουτ. Το δίδυμο των στόπερ μας, Κουλιέρακης και Μαυροπάνος, κατάφεραν να “σβήσουν” τον Μπίερετ, τον νεαρό ταχυδυναμικό φορ των Δανών. Προφανώς, δεν ήταν αρκετό, αφού η απειλή ήρθε από άλλους παίχτες. Όσο για τα μπακ μας, ο Βαγιαννίδης έδειξε ένα θετικό δείγμα, αλλά δεν κατάφερε εξ ολοκλήρου να κυριαρχήσει στην πλευρά του, αφού ο Μέελε με τον Ντάαμσγκααρντ “χόρευαν” στο χορτάρι. Ο Τσιμίκας δε, φάνηκε αδύναμος να ανταπεξέλθει την ταχύτητα των Σκοβ Όλσεν και Ντόργκου αργότερα. Η έλλειψη ρυθμού του έμπειρου μπακ ίσως έπαιξε ρόλο, αλλά και πάλι, η εικόνα του ήταν η πιο αποθαρρυντική, όχι απαραίτητα κακή, σε σχέση με τους ομόσταβλούς του στην άμυνα.
Τζολάκης: Μην πυροβολείτε τον αγγελιαφόρο
Ο Τζολάκης χθες προσπάθησε πάση θυσία να κρατήσει το σκορ χαμηλά. Προσπάθησε να κάνει την δουλειά του, και με το παραπάνω. Βλέποντας εκατοντάδες σχόλια για την έξοδο του στο τρίτο γκολ, πραγματικά απορώ πως μια κακή στιγμή “αναιρεί” τόσες καλές στον αθλητισμό. Όταν ξαφνικά πέταξε την μπάλα εκτός στο φάουλ του Χόιμπιεργκ, όλοι σάστισαν και τον χειροκρότησαν. Όταν τόλμησε να κάνει μια θαρραλέα έξοδο, σε σημείο που οι ελπίδες της Ελλάδας για αποτέλεσμα ήταν ελάχιστες, απαξιώθηκε χωρίς λόγο. Κλείνοντας για τον Κωσταντή, κάτω τα “κουλά” όλων όσων “κράζουν” τον επόμενο μεγάλο κίπερ της Εθνικής. Δεν το αξίζει για κανένα λόγο. Και κάτω η απαξίωση, όχι η ορθολογική κριτική, από οποιοδήποτε μέλος της Εθνικής.
Κέντρο και επίθεση: Δυστυχώς εκτεθήκαμεν
Πρώτα θα αναλύσω την μεσοεπιθετική μας γραμμή και μετά το κέντρο, οπού θα έχουμε μεγάλο κείμενο. Οι μεσοεπιθετικοί μας δεν μπόρεσαν να “ξετρυπώσουν”, όπως οι αντίπαλοι Ντάαμσκαρντ και Σκοβ Όλσεν. Ο Καρέτσας υποδέχτηκε πολλές μπαλιές, αλλά οι Κρίστενσεν και Μέελε έστησαν τείχος, το ίδιο και οι Κρίστενσεν για τον Τζόλη καθώς και ο Άντερσεν πάνω στον Παυλίδη. Ο πρώτος της ομάδας μας, προσπάθησε μαζί με τον Βαγιαννίδη να ψάξει χώρους, όμως δεν τα κατάφερε. Ο Τζόλης ίσως ήταν ο χειρότερος εκ των τριών, κυρίως λόγω του ότι κατέβαινε πάρα πολύ κάτω και πολύ στο κέντρο και ουσιαστικά ήταν εκτός θέσης αρκετές φορές. Σε εκείνες τις στιγμές ήρθαν και τα λάθη του στο κομμάτι της πάσας, που έφερε πίσω την Εθνική. Τέλος, ο Κωνσταντέλιας δεν έπεισε καθόλου, καθώς ήταν σαφώς πιο αδύναμος του Χιούλμαντ, που “κατάπιε” ένα κέντρο μόνος του.
Οι αλλαγές του Μασούρα και του Μπακασέτα έφεραν νέα πνοή στο ματς, όμως τελικά δεν άντεξαν το τείχος των Δανών στην άμυνα. Τώρα, πάμε στο κέντρο.
Θα αρχίζω από τον Ζαφείρη. Ο νεαρότερος εκ του διδύμου, έχασε από νωρίς το μυαλό του. Ο λόγος; Τα συνεχή φάουλ που έκανε, μέχρι να δεχτεί την κίτρινη. Ο Ζαφείρης προσπάθησε να κοντράρει δύο παίχτες κοντά στην σωματοδομή του, όμως η αυτοπεποίθηση που είχαν και η άνεση του σε σχέση με εκείνον, τον απομόνωσαν. Ο Κουρμπέλης, που έχουν πέσει όλοι να τον “φάνε”, απλά απέδειξε ότι είναι ποιοτικός, αλλά όχι κλασάτος. Γεγονός, το οποίο πιστεύω οι περισσότεροι το ξέραμε, αλλά τα λάθη διόγκωσαν την αρνητική οπτική του κόσμου για τον παίχτη. Ο Μουζακίτης πιστεύω χρειαζόταν περισσότερο στην θέση του γιατί αν και αδύναμος, θα προσέφερε νέες διόδους στην μεταβίβαση του παιχνιδιού, κάτι που μπορεί να κάνει και ο Μάνταλος. Τα κακώς κείμενα από χθες, είναι πολλά. Η πραγματικότητα, σκληρή. Η Εθνική στερείται ενός πρωτοκλασάτου χαφ, ενώ στις άλλες θέσεις έχει πολλαπλούς τέτοιους παίχτες. Ο Τριαντής, ίσως φέρει νέο αίμα και λύσεις, απαραίτητες για να έχουμε άλλο ένα χαφ στην φαρέτρα μας. Όσο για τους παρόντες, ναι, έκαναν πολλά λάθη, περισσότερα από όσα περιμέναμε, αλλά η ανάκαμψη πρέπει να είναι μεγαλύτερη από την ταπείνωση.
Το μέλλον: Το κεφάλι μπροστά, για δύο τεράστια παιχνίδια
Το πρώτο παράθυρο έκλεισε, με την βαθμολογία να μας βρίσκει τρίτους, στο -1 από τις πρώτες δύο θέσεις. Η Εθνική τέτοιες μέρες τον επόμενο μήνα, καλείτα να επιστρέψει στο Χάμπντεν Παρκ και να πάει στο Πάρκεν, για τα δύο πιο δύσκολα και κομβικά παιχνίδια. Ο κόουτς Γιοβάνοβιτς, είναι προβληματισμένος, το δήλωσε εξάλλου ότι: “Σήμερα τα κάναμε όλα λάθος. Ενδεχομένως και γω έκανα κάποια λάθη, γιατί η εικόνα δεν ήταν αυτή που έχουμε συνηθίσει”. Ώρα ο καλύτερος προπονητής που έχουμε μετά το Μουντιάλ του 2014, να αναστρέψει μια εύκολα καταστρεφόμενη κατάσταση. Ξέρει, μπορεί και θα προσπαθήσει τα πάντα για να εκπληρώσει τον πιο δύσκολο στόχο του στην προπονητική του καριέρα.
