Ο Δημήτρης Μπαρωτας μιλάει για τον αγώνα της Ελλάδας με την Τουρκία στο ματς της 20ετιας για την εθνική μας ομάδα που έχει ξεπεράσει τον εαυτό της.
Στις αρχές του Αυγούστου, έγραφα πως η Ελλάδα θα φτάσει μέχρι τα προημιτελικά και πολύ της είναι. Όμως για να το γράψω αυτό, δε λογάριασα κάτι.
Και αυτός είναι ο Βασίλης Σπανούλης. Έκανα το κολοσσιαίο λάθος να παραμερίσω την εμπειρία, το mentality και την προσωπικότητα του προπονητή μας.
Για το καλο όλων μας διαψεύστηκα με τον πιο τρανό τρόπο.
Η Ελλάδα είναι στην αφρόκρεμα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Βρίσκεται στην 4αδα του Ευρωμπάσκετ των εκπλήξεων και των ανατροπών.
Η εθνική μας άφησε πίσω της πικρίες, αποτυχίες και βάρη της προηγούμενης 16ετιας και αντιμετωπίζει επί ίσοις οροις την Τουρκία.
Μια Τουρκία που φαίνεται ώριμη όσο ποτέ άλλοτε για να φτάσει μέχρι το τέλος του δρόμου.
Σε όλο το διάστημα του Ευρωμπάσκετ έχει παίξει μάλλον το καλύτερο μπάσκετ από όλες τις ομάδες του τουρνουά.
Σε αυτό βέβαια ρόλο έπαιξε ο Σενγκουν που είναι ο αρχηγός του λόχου, οι οσμαν, οσμανι, χαζέρ και Κορκμαζ που αποτελούν άξιοι συμπαραστάτες του, αλλά και ο Λάρκιν που αποδεικνύει ότι είναι ένας εκ των κορυφαίων guard στην γηραιά Ήπειρο με ιδιαίτερη έμφαση στο pick and roll.
Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να δώσουμε έπαινο και στον εργκιν αταμαν που έχει δημιουργήσει ένα λειτουργικό μα και κλειστό ροστερ και σαν μαέστρος έχει οδηγήσει την Τουρκία στην ζώνη των μεταλλίων έχοντας περάσει βέβαια από το υψηλό εμπόδιο της Σερβίας.
Στον αυριανό αγώνα ειλικρινά δεν ξέρω ποιο είναι το φαβορί. Πάντως η εθνική μας οφείλει να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην δημιουργία των Τούρκων.
Οφείλει να περιορίσει όσο το δυνατόν περισσότερο τον Λάρκιν και τα πικ του και να του δώθουν περισσότερες ευκαιρίες επιθετικά, οδηγώντας τον σε ατομικές ενέργειες.
Ο ίδιος περιορισμός πρέπει να γίνει και στον Σενγκούν, γιατί από την στιγμή που θα έχουμε πρόβλημα στη ρακέτα (άμυνα και διεκδίκηση ριμπάουντ) είμαστε υποχρεωμένοι να τον σταματήσουμε στην δημιουργία.
Ζητούμενο επίσης είναι το ποιος θα θυσιαστεί για τον Σενγκουν…
Ο Μήτογλου ή ο Κώστας ;
Για μένα ο Ντινος είναι αναγκαίο να αποτελέσει ο παράγοντας Χ στον αγώνα και να εκπληρώσει την δύσκολη αποστολή με τον ταλαντούχο ΝΒΑer Σενγκουν.
Ακόμα ένας τομέας που αξίζει την προσοχή μας είναι τα λάθη της Τουρκίας. Φρονώ ότι πρέπει να χτυπήσουμε τους αντιπάλους μας πιέζοντας ασφυκτικά προκειμένου να κλέψουμε τη μπάλα και να τρέξουμε στον αιφνιδιασμό. Έτσι θα κερδίσουμε εύκολους πόντους, καλύπτοντας έτσι τις απώλειες που πιθανώς θα έχουμε από τα επιθετικά ριμπάουντ των Τούρκων. Προσοχή στους πόντους δεύτερης ευκαιρίας!!! Το κλειδί λοιπόν για έναν αυριανό θρίαμβο είναι η βελτίωση της περιφερειακής άμυνας μας είτε με ζώνη είτε με man to man άμυνες. Αν κρατήσουμε τους Τούρκους σε επίπεδα κάτω του 40% ( ιδανικά 35%) τότε οι πιθανότητες πρόκρισης θα αυξηθούν υπέρ μας.
Εμείς από την άλλη οφείλουμε να κάνουμε ο,τι κάνουμε και τώρα. Γρήγορο παιχνίδι, αποτελεσματικοί αιφνιδιασμοί που αποτελούν σπεσιαλιτέ μας, πιεστική άμυνα πάνω στην μπάλα δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας στον αντίπαλο και η απαιτούμενη συγκέντρωση σε κάθε φάση. Και ένα τελευταίο: να δείξουμε όμοια υπομονή με αυτή που είχαμε όταν βρεθήκαμε στο 7-0 της πρώτης περιόδου με την Λιθουανία.
ΣΤΟ ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ…
Oι δηλώσεις Αταμάν καμία εντύπωση δεν προκαλούν. Τον γνωρίζουμε καλά εδω και δύο χρόνια στον Παναθηναϊκό. Και δε το λέω με αρνητισμό αυτό, αλλά στο ότι, αυτές είναι οι τακτικές του Έργκιν Αταμάν και οποίες είναι αποδεκτές εφόσον δεν επηρεάζουν άτομα και καταστάσεις.
Θεωρώ πως ο αδαμάντινος χαρακτήρας του Βασίλη Σπανούλη επαρκεί για να μη μας αγγίξουν τέτοιου είδους «προβοκάτσιες».
Και μην είστε αφελείς: Ο Όσμαν είναι πολύ πιθανό να αγωνιστεί, με ρίσκο βέβαια.
Η νίκη δεν θα έλεγα ότι είναι στα χέρια μας. Αλλά θα πω πως δεν γίνεται να μην είμαστε αισιόδοξοι με αυτήν την εθνική που έχει σπάσει το ταβάνι της και τώρα οφείλει να ξεπεράσει τον εαυτό της!
«Ένα παιχνίδι ακόμη»
ΥΓ. ΟΧΙ εθνικιστικές ανοησίες παρακαλώ και από τις δύο πλευρές.
