Ο Δήμητρης Μπαρώτας διατυπώνει τις τελευταίες σκέψεις του για την Εθνική Ομάδα που επέστρεψε στο βάθρο μετά από 16 χρόνια ανεκπλήρωτων ευχών και προσδοκιών που έπεφταν συνεχώς στο κενό.
16 χρόνια… Μεσολάβησαν πολλά. Άλλαξαν οι άνθρωποι, άλλαξαν δραματικά οι συνθήκες, άλλαξε και το μπάσκετ όμως παρέμενε αμετάβλητη η απουσία της Ελλάδας από την αφρόκρεμα της Ευρώπης. Η 14η Σεπτεμβρίου 2025 θα είναι μία μέρα που θα την θυμόμαστε για πολλά έτη. Η Εθνική μας Ομάδα ξεπέρασε τις ρεαλιστικές της προσδοκίες, ξεπέρασε το σοκ του οδυνηρού αποκλεισμού με την Τουρκία και κατάφερε να φέρει το χάλκινο μετάλλιο.
Μία αναδρομή…
Η Εθνική μας ομάδα επί 2 μήνες συνεχίσε αυτό που άφησε πίσω της στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πέρυσι επέστρεψε στην Ολυμπιάδα μετά από το 2008 και κατάφερε να σπάσει το ταβάνι της, περνώντας στην 8αδα. Φέτος, ο Βασίλης Σπανούλης εκπλήρωσε την υπόσχεση του. Το μετάλλιο, μπρούτζινο σαν και αυτό του 1949 και του 2009.
Η Εθνική έδειξε πολύ καλό πρόσωπο στα επίσημα παιχνίδια αποκλείοντας την τέως Πρωταθλήτρια Ευρώπης Ισπανία, σκαρφαλώνοντας στην πρώτη θέση του ομίλου. Με το Ισραήλ απέδειξε ότι μπορεί να ελέγχει το παιχνίδι επί 40 λεπτά χωρίς να ρίχνει στο τέλος την καρδάρα με το γάλα. Με την Λιθουανία η Ελλάδα έπαιξε με επαγγελματισμό, με τον Σπανούλη να παίρνει την ταυτότητα του Κουρτινάιτις. Η Εθνική κατόρθωσε κάτι αξιοσήμειωτο. Μπήκε στην 4αδα, στην ζώνη των μεταλλίων. Όμως, όπως ακούστηκε από το ζντο μετά την λήξη του προημιτελικού, τίποτα δεν είχε κριθεί.
Μια στάση εδώ…
Ο αγώνας με την Τουρκία διατύπωναμε πως θα ήταν μία ανεπανάληπτη τιτανομαχία για την θέση του φιναλίστ. Αντίθετα, ήταν λιοντάρια εναντίον Χριστιανών με μία ταπεινωτική ήττα. Σε ματς νοκ-αουτ πέρα από τις τακτικές και τα συστηματά ( όπου ο Αταμάν κέρδισε κατα κράτος) σημαντικό ρόλο διαδραμτίζει και η μία “κακή” ή “καλή” μερά που έχει ο καθένας. Εμείς λοιπόν βρεθηκέ σε μία πολύ κακή μέρα, ενώ οι Τούρκοι απλώς έπαιξαν όπως έπαιζαν και στα προηγούμενα παιχνίδια. Και για αυτό νίκησαν πανηγυρικά.
Η ήττα για καλό, δεν είχε αλυσιδωτές αντιδράσεις στο εσωτερικό της ομάδας. Αυτό αποτελεί επιτυχία των παικτών και του προπονητή που αποφάσισαν να έχουν κλειστά τα χαρτιά και τα αποδυτήρια τους σε προβοκάτορες και κάθε είδους μηδενιστές. Το χθεσινό ματς ήταν η επισφράγιση ότι αυτό που συνέβη πέρυσι δεν ήταν άπλά ένα πυροτέχνημα αλλά η σπίθα που ανάψε την φωτιά για μία διάκριση. Αυτό εξαργυρώθηκε χθές το απόγευμα με την αρχοντική αλλά αγχωτική στο τέλος νίκη επί των αξιόμαχων Φινλανδών.
Έτσι είδαμε μετά από 16 χρόνια δάκρυα όχι λύπης, αλλά συγκίνησης και ευφορίας. Η φουρνιά των 35αρηδων έχει πλέον στο παλμαρέ της εκτός από Ευρωλίγκες και μετάλλιο με την Εθνική Ομάδα. Κώστας Παπανικολάου και Κώστας Σλούκας ήταν υποδειγματικοί σε μία διεθνή διοργάνωση όπου οι εκπλήξεις διαδέχονταν η μία την άλλη, παραμένοντας αναλλοίωτοι και σταθεροί οδηγώντας με τον Γίαννη συνοδοιπόρο την Ελλάδα στην 3η θέση.
Θεωρώ πως αυτό το μετάλλιο ολοκληρώνει τους 3 Έλληνες σαν παίκτες οι οποίοι έχουν κατακτήσει κάθε πιθανή κορυφή με τις ομάδες τους και ήθελαν παθιασμένα αυτή την επιτυχία.
Για να κλείσουμε το κεφάλαιο “Ευρωμπάσκετ 2025” θέλω να προσθέσω και κάτι άλλο. Επιθυμώ να αναφέρω ότι η Εθνική Ομάδα δεν ήταν μόνη της… Είχε δίπλα της εκατομμύρια Έλληνες που ήταν καρφωμένοι στις τηλεοράσεις τους και είχε δίπλα της Έλληνες θρύλους του αθλήματος. Χθες Παπαλουκάς, Διαμαντίδης και Τσαρτσαρής πανηγύριζαν σαν μικρά παιδιά όταν ακούστηκε η κόρνα της λήξης, ενώ η αγκαλιά με τον Βασίλη Σπανούλη τα λέει όλα! Και δεν πρέπει να ξεχάσουμε τον Νίκο Ζήση που έζησε από κοντά την πίκρα του 2022 και τώρα γεύεται με τον ομοσπονδιακό προπονητή το νέκταρ του εφετινού κατορθώματος. Συνοδοιπόροι από τις μικρές εθνικές ομάδες και τώρα είναι οι ιθύνοντες της πρώτης ομάδας!
Ας γίνει η χθεσινή επιτυχία, το εφαλτήριο για να βελτιώσουμε το αναπτυξιακό μας πρόγραμμα όπως πολύ σωστά ανέφερε ο Δημήτρης Καρύδας από την NOVA. Δεν πρέπει να χαθεί αυτή η ευκαιρία να εξελιχθούμε και να αλλάξουμε ρότα προτού να είναι αργά! Γιατί θέλουμε η επόμενη επίτυχια να ερθεί και να έχουμε τα μάλλια μας στην θέση τους και όχι να ψάχνουμε τα highlights στο youtube για το 2025.
ΥΓ 1. Δυστυχώς δεν έλειψαν οι εθνικιστικές ανοησίες με τον Σενγκούν να προκαλεί και να βλέπουμε δυστυχώς τον Όσμαν να τον ακολουθεί. Το ότι έσβησε το δημοσίευμα ο Όσμαν ήταν μία κίνηση προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά δυστυχώς για εκείνον το Διαδίκτυο τα καταγράφει όλα! Ευελπιστώ να μην του απαντήσουν οι δικοί μας θερμοκέφαλοι με τις περικεφαλαίες.
ΥΓ 2. Συγχαρητήρια στην ΕΡΤ που έδειξε ελάχιστα ματς στην ελευθέρη τηλεόραση αποστερώντας το δικαίωμα των πολιτών να δουν παιχνίδια διεθνής διοργάνωσης στην οποία συμμετέχει η Εθνική μας. Και συγχαρητήρια που έκοψαν τις δηλώσεις του ΑΡΧΗΓΟΥ Κώστα Παπανικολάου όταν εκείνος αφιέρωνε το μετάλλιο στους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών και σε αυτούς που είναι στο μεροκάματο και κάνουν “το σκατό τους παξιμάδι” για να βγάλουν τον μήνα. Και εις ανώτερα…
Ραντεβού το 2027!!!
